تکنیک هایی برای رسیدن به آرامش روح و روان

بیایید افکار مثبت داشته باشیم، بگذارید درونتان پالایش پیدا کنند. بیایید احساس سبکی حاکی از بخشش را حس کنیم تا احساس آرامش کنیم. به تمامی اشیای اطرافتان انرژی مثبت دهید. دنیای اطرافتان را با دادن عشق و محبت عوض کنید تا به آرامش دست یابید. شکوه و شکایت را کنار بگذاریم وبیاییم لحظه ای به خاطر داشتن تمام نعمتهای زیبای خداوند شکر گذاری کنیم و سپاس بگوییم لحظه لحظه زندگی را. گرچه از «آرامش روح» به عنوان «گم شده» انسان معاصر یاد می شود، اما چنان نیست که این گوهر نایاب، دست نیافتنی باشد، به دلیل انسان های بی شماری که از آن برخوردارند و زندگی های «بی اضطراب» و روح های «آرام» دارند.

همان گونه که «امنیّت اجتماعی» اگر نباشد، انجام دادن هر نوع خدمات اقتصادی و رفاهی و آموزشی و… دچار اختلال می شود، وقتی هم که «آرامش روح» نباشد، نه فکر کار می کند، نه زمینه یادگیری فراهم می شود، نه دلبستگی به زندگی پدید می آید و نه خلاّقیت های ذهنی و فعالیت های علمی صورت می پذیرد؛ چون نگرانی، قدرت تصمیم را نیز مختل می سازد.

پس باید در پی علاج این غدّه روحی بود، تا لذّت زندگی را چشید. بی شک، آشفتگی فکری، به اضطراب روح می انجامد ؛ هراس از دشمن و مهاجم، زندگی را دستخوش تلاطم و ناآرامی می سازد ؛ بی پشتوانه بودن، احساسِ به پایان رسیدن وجود و به آخر خط رسیدن عمر را فراهم می آورد و این نگرانی نیز، به نوعی «اضطراب آور» است؛ چرا که فرصت ها در گذرند و روزها، هفته ها، ماه ها و سال ها، شتابان سپری می شوند. روزی به استقبال آنها می رویم، روزی هم با آنها «وداع» می کنیم. و اگر دستمان به جایی بند نباشد و به آینده روشنی، چشم ندوخته باشیم، زندگی، دچار ناامنی می شود و روح، گرفتار پریشانی و دل، دستخوش آشوب!

امیرمؤمنان(ع) می فرماید: «هیچ نعمتی گواراتر از امنیّت نیست.»

بعضی در فراز و نشیب زندگی و تلاطم امواج حوادث، همچون تکّه چوبی دستخوش امواج اند؛ بعضی هم مانند کوهی عظیم، ایستاده در کنار خیزاب های بلند و سنگین دریاها.

قواعدی که همه به آن نیاز دارند و زندگی بدون آن مزه ای ندارد:

هدف را فراموش نکن ، وسرآغاز اعمالت را نیت صادق قرار بده.

با آرامش بخواب ، و آن را پشتیبانه ای برای بیداری بگذار.

قلبت را با ترازوی ربانی میزان کن.

در تمام زمینه ها مادیات را وسیله قرار بده ، و وسیله را با هدفهای فاسد معیوب نساز.

دستورات پنچگانه زیر را رعایت کن !

۱- باید بفهمم.

۲- باید شروع کنم .

۳- باید برنامه ریزی کنم .

۴- باید دست به کار شوم .

۵- باید ادامه دهم.

شخصیتت را با چهار عنصر اصلی پرورش بده !

۱- روح و روان : با عبادت و استقامت .

۲- نفس و درون : با تزکیه و تهذیب .

۳- عقل و اندیشه : با اندیشه و تدبر .

۴- جسم : با ورزش و تمرین .

در ارتباط با دیگران ، واقعیت و گذشت را شعار خود فرار بده.

حقوق هرکسی را به اندازه شایستگی اش رعایت کن.

اطلاعات مورد نیاز را به دست آور ، و در سرآغاز کار توانایی خود را فراموش نکن.

به بازی و سرگرمی اقدام کن ، اما از حد تجاوز نکند.

از خستگی دور از اندازه خود داری کن ، هرچند منجر به کاهش تولید شود.

از عواملی که موجب از دست دادن شخصیت ، عقیده و مادیات می گردد ، پرهیز کن.

از همان سرآغاز کار به سرأنجام آن نیز اندیشه کن.

هر روز مدتی را به سکوت بگذرانید. جسم تان را آسوده کنید، افکارتان را از مشکلات برگیرید و متوجه خدا کنید و بدین ترتیب ذهن و روح تان را استراحت دهید.

اعتراف به اشباه فضیلت است ، این فضیلت را از دست نده ، زیرا ضررمند دنیا و آخرت می شوید.

با خدا صحبت کنید، درست همانطور که ممکن است با دوستتان صحبت کنید. وقتی هر چه را که در دل دارید به او بگویید آماده دریافت پیام خدا خواهید شد. با خدا به زبان خودتان سخن بگوئید. زبانی که خدا دوست دارد. زبان دل است، زبان عشق.

در امورات زندگی با احتیاط عمل کن ، تا هیچ وقت با شکست روبرو نشوید.

در رویارویی با ستم و سختیها ، صبر و شکیبایی را پیشه کن.

بسیاری از مردم احساس می کنند چنان پلید و گناهکارند که نمی توانند به خدا نزدیک شوند اما خدا همچون مادر ماست.

با یقین و اطمینان مؤمن باش و تنها شعارت را خشنودی پروردگار قرار بده .

دوباره و دوباره با خدا سخن بگوئید هر اندازه که می توانید با او حرف بزنید.

وقتی که هنگام دعا چیزی را تقاضا می کنید هرگز فراموش مکنید ممکن است چیزهایی که می خواهید برایتان خوب نباشد. برای دریافت آنها دعا کنید اما به خدا بگوئید در صورتی خواسته تان را اجابت کند که مطابق با خواست او باشد زیرا خواست او جز خیر و خوبی نهایی شما نیست.

در مسیر دوستی ، با کسی که به تو اطمینان دارد ، دوست صمیمی و راستگو باش.

دقت و مهارت را پشتیبانی برای تولیداتت قرار بده.

اگر عزیزانتان از شما دورند نگران آنها نباشید بلکه آنها را به آغوش پرمهر خدا بسپارید. شما نمی توانید در کنار آنها باشید اما خدا می تواند.

هر روز باید برای کسانی که با شما بدرفتاری کرده اند یا آنها را دوست ندارید دعا کنید. نفرت، انزجار،بدخواهی و خشم موانع بزرگی در راه دعا هستند.

نفس خود را بر کار مورد نظر آموزش بده ، وبا جدیت آن را اجرا کن.

به خدا دعا کنید تا از شما برای اجابت دعاهای دیگران استفاده کند.

بیایید دوباره و دوباره دعا کنیم. بیایید بی وقفه دعاکنیم. دعا سلامت روح و نیروی زندگی است اگر یک روز دعا نکنیم چیزی را از دست داده ایم و اگر یک هفته دعا نکنیم ضعیف می شویم.