نوع احساسی که درباره دیگران داریم به رفتارهای آنها بستگی ندارد بلکه به نگرش خود ما مربوط است . اکثر آدمها بیشترین وقت خود را صرف جستجوی عیبهای دیگران می کنند وکمتر به خوبیهای آنها می پردازند . اگر قرار است بر ویژگیهای افراد تمرکز کنیم حداقل بهتر نیست که از ویژگیهای مثبت آغاز کنیم ؟ اگر از شما بخواهیم که عیبهای مادرتان را بگویید آیا چیزی برای گفتن پیدا نمی کنید ؟ اگر بگویم که “ ۵ مورد از مواردی را که در ارتباط با وضع ظاهر ، نگرش و رفتار او نمی پسندید ، نام ببرید “
آیا نمی توانید این موارد را بیابید ؟ شرط می بندم که می توانید ـ درواقع اگر وقت کافی داشته باشید ـ صد و حتی هزار مورد را نام ببرید و چه بسا به جایی برسید که دیگر حتی حاضر به دیدن مادرتان نشوید ! افرادی که به نکات منفی تمرکز می کنند غالباً با بیان این جمله به دفاع از خود  بر می خیزند : “ من فقط واقع بین هستم  “
اما مسلم این است که هرکسی خالق واقعیت خود است . این شما هستید که تصمیم می گیرید مادر خود و یا هر شخص دیگر را چگونه  ببینید . از افراد پیرامونتان یکی را انتخاب کنید و بر ویژگیهای مثبتی که در او می پسندید ، دقیق شوید و ملاحظه کنید که چگونه روابط تان رو به بهبود می رود . این شیوه ، در مواردی می تواند دشوار و یا حتی ترسناک باشد اما کارساز است .

نتیجه :
آدمهای مشابه ، وضعیت مشابه ، نگرشهای متفاوت ! ما تصمیم می گیریم که دیگران را چگونه ببینیم . نوع احساسی که درباره دیگران داریم به رفتارهای آنها بستگی نداردبلکه به نگرش خود ما مربوط است .