عاقبت جر و بحث والدین در مقابل فرزندان
عاقبت جر و بحث والدین در مقابل فرزندان
مقدمه
متاسفانه در دهه های اخیر، ازدواجهای ناموفق و گاهی اجباری و خیلی از مشکلات زندگی باعث شده والدین نتوانند آن گونه که باید به تربیت بچه ها اهمیت دهند و فرزندان آنها بر اثر بیتوجهی و کمبود محبت، خوب تربیت نمیشوند و در نتیجه در روابط اجتماعی با مشکل رو به رو میشوند.
در یک ازدواج ناموفق، پدر و مادر بر سر مسائل اساسی تربیت فرزندانشان با یکدیگر توافق ندارند.
در چنین خانوادهای کودکان از ارتباط ضعیف بین پدر و مادرشان رنج می برند و از اینکه می بینند آن دو موجود عزیز آنها نسبت به یکدیگر خشونت نشان میدهند، بسیار ناراحت میشوند.
خانوادههایی که والدین در مقابل چشمان فرزندانشان با یکدیگر دعوا میکنند و بر سر هم فریاد میکشند، اثرات متفاوتی بر فرزندان پسر و دختر خود میگذارند.
پسرها امکان دارد رفتاری مثل پرخاشگری و هتاکی در پیش بگیرند و دخترها رفتارهای اضطرابی و گوشه گیری از خودشان نشان دهند.

واکنش فرزندان
اکثر بچهها متوجه ناسازگاریها و دعواهای پدر و مادر میشوند و اگر به طور مداوم شاهد زد و خورد آنها باشند، نشانههایی از پریشانی و ناراحتیهای فیزیکی و احساسی از خود بروز میدهند.
برخی تحقیقات نشان میدهد که بچهها حتی از ۶ ماهگی نسبت به استرس صداهایی که در اطرافشان میشنوند و برخوردها و منازعات پرخاشگرانه واکنش نشان میدهند.
پس میتوان گفت که بچهها در هر سن و سالی در برخورد با دعوا و جر و بحث های والدینشان واکنشهایی از شوک و ضربه نشان میدهند.
نمیخواهند که این دعوا ادامه پیدا کند؛ زیرا سعی میکنند دخالت کنند یا با ایجاد سروصدا و اعتراض، توجه والدینشان را جلب میکنند
یا اینکه آنها را به خنده وامیدارند یا از موقعیت فرار میکنند.
کلا هرچه بچهها کوچکتر باشند، احتمال گریه کردن و نشان دادن واکنشهای ترس از آنها بیشتر است.
بچههای بزرگتر برای تمام کردن درگیری معمولا حرف میزنند.
روانشناسان اعتقاد دارند چیزهایی که والدین تجربه میکنند، بچهها هم تجربه میکنند.
از این رو اگر والدین عصبانی و ناراحت باشند، این احساسات به سایر اعضای خانواده نیز سرایت خواهد کرد.
از آنجا که بچهها والدینشان را الگوی خود میدانند و به آنها تکیه میکنند، دیدن آنها در حال دعوا و مشاجره برایشان ناراحتکننده خواهد بود.
زیرا این نوع رفتار می تواند منجر به ایجاد احساس استرس و اضطراب در بچه ها شود.
حس خانواده در آنها به همراه حس اعتماد به نفسشان تخریب میشود هنگامی که میبینند پدر و مادر قانون شکنی میکنند در حالی که همیشه آنها را از آن منع میکردند باعث از بین رفتن حس اعتماد در آنها شده؛
زیرا این تجربه برای بچه ها بسیار گیج کننده است.
بچهها را آگاه سازید
وقتی که دعواها طولانی میشود، بچهها تصور می کنند که پدر و مادرشان همدیگر را دوست ندارند،
و شاید میخواهند از هم جدا شوند؛ در حالی که معمولا دعوای پدر و مادر این معنی را ندارد،
پس لازم است که بچه ها بدانند که بزرگترها هم گاهی مثل خود بچه ها دعوا می کنند و در موقع دعوا امکان دارد حرف هایی زده شود که واقعا منظور آنها نبوده است.
باید برای آنها توضیح داد که بعضی روزها بزرگترها خسته و کم حوصله میشوند و شاید از دست کسی عصبانی باشند،
در این زمان امکان دارد در خانه بحث و دلخوری یا شاید دعوا پیش بیاید.
بر خود کنترل داشته باشید
وقتی که نشانه های به وجود آمدن دعوا و مشاجره را مشاهده کردید سعی کنید آن را به زمانی موکول کنید که بچهها حضور ندارند، شاید تا آن زمان عصبانیت شما فروکش کند؛
در واقع بهترین علاج عصبانیت به تاخیر انداختن آن است.
هنگامی که مشاجره صورت گرفت، سعی کنید کلمات احساسی را در مشاجرات خود استفاده نکنید،
چون بچهها نسبت به آن کلمات کاملا حساس هستند.
بچهها شما را به عنوان الگو می بینند و از رفتارهای شما تقلید میکنند بنابراین بهتر است در مشاجرات مواظب رفتار و کلمات خود باشید،
از سوی دیگر تلاش نکنید که با سکوت، عصبانیت خود را نگه دارید یا آن را مخفی کنید،
چون بچهها به همان اندازه که نسبت به دعوا و مشاجرات حساس هستند به ناسازگاری های غیرکلامی نیز حساسند.
میتوانید با نشان دادن علاقه خود به همسرتان جلوی چشم بچه ها، مشاجرات خود را با محبت متوازن کنید.
نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید…
دیدگاهتان را بنویسید